کافه جویبار

anahri — Sun, 27 Dec 2009 21:13:43 GMT

بدون کدوم دگمه ها نمیشه

anahri — Thu, 24 Dec 2009 23:55:18 GMT

در ساعتهای درازی که صرف مداقه در فیلمها کرده ام ، به نتایج درخشان فلسفی/ تکنولوژیکی رسیدم:

برای تماشای فیلمفارسی ، وجود دکمه Fast forward ضروری است

لذت بردن از فیلم هالیوودی بدون دکمه Pause دشوار است

ضرورت تماشای فیلم بالیوودی ، دکمه Next است

از فیلم اروپایی بدون دکمه Rewind سردرآوردن مشکل است

برای دیدن "درباره الی" دکمه Play کفایت میکند

البته چند بار

anahri — Sun, 20 Dec 2009 21:53:50 GMT

یه تنهایی یه خلوت

یه سایبون یه نیمکت

میخوام تنهای تنها

باشم دور از جماعت

نفسهام دقیقا در هوای یه صبح نازنینه و تنها صدای طبیعت برام دلنشینه ! دلم میخواد کتابم رو بگیرم دستم ، روی نیمکتم ولو بشم و درحالی که سگها اون دور دورها دور و بر گاوها پارس میکنند و خروس های بی محل گاهی صدایی سر میدهند ، هی بخونم ، هی بخونم ، هی بخونم تا بالاخره صدای پای سبکی از دور ، نوید سینی نهار رو بده . نهاری متشکل از ماست و نیمرو و همه غذاهای کبری خانم و بعد نهار ، باز لم بدم ، بخونم و بخونم و بخونم تا چشمهام سنگین بشه و بوی نسیم و بال مگسها برام لالایی بگن ، بعد قیلوله ، کتاب رو از دستم بیرون بکشه ، پلکهای سنگینم روی هم بیاد و.... صدای گامهای سبک روی راه سنگفرش ، با نوید چای و عصرانه ، چشمهام رو به جمال غروب روشن کنه .

دلم این رو میخواد : چند روز آرامش مطلق

آنها مهمند ، فقط آنها

anahri — Fri, 11 Dec 2009 17:37:04 GMT

خر ما از کرگی دم نداشت

anahri — Tue, 01 Dec 2009 00:32:18 GMT

میگویند:

روزی مردی دید که خری به گل فرو رفته و صاحب خر از بیرون کشیدنش عاجز مانده ، احساسات فردینی اش گل کرد و برای کمک ، دم خر را گرفت و چنان کشید که دم ، از جایش کنده شد و در دستش ماند. صاحب خر که اوضاع را برای اخذ دیه و خسارت مساعد دید ، فریاد و فغان به راه انداخت که "تاوان دم خر را بده"

مرد به قصد فرار به كوچه يي دويد، بن بست بود. خودش را به خانه يي درافکند . زني پا به ماه آنجا كنار حوض لباس ميشست . از دیدن یک مرد غریبه که از دیوار به داخل حیاط افتاد و فریادهای صاحب خر ترسید ، غش کرد و بچه را انداخت. پدر بچه هم از اتاق بیرون آمد که ای قاتل ، باید قصاصت کنم و همراه با صاحب خر سر به دنبالش گذاشت.

مرد فراری ، از ترس جان به پشت بام گریخت و به خانه همسایه جست. از بخت نامساعد، در حیاط پیرمرد بیماری خوابیده بود و مرد جفت پا بر قفسه سینه ایشان فرود آمد. پیرمرد در دم کشته شد. پسر پیرمرد از خانه بیرون دوید که ای قاتل بیرحم ، پدرم را کشتی ، پدرت را میکشم و به صاحب خر و پدر بچه پیوست.

مَرد، همچنان گريزان، در سر پيچ كوچه با يهودي رهگذر سينه به سينه شد و بر زمينش افگند. پاره چوبي در چشم يهودي رفت و كورش كرد. او نيز نالان و خونريزان به جمع متعاقبان پيوست

مرد گريزان، به ستوه آمده از این همه بدشانسی ، خودش را به اولین مامور وظیه شناس نظمیه تسلیم کرد و مامور شاکیان و متشاکی را طبق وظیفه قانونی و تکلیف شرعی به بلدیه دلالت کرد. در بلدیه پرونده مفصلی تشکیل شد و به قاضی ارجاع گردید.

قاضی متشخص ، نخست مردک متشاکی را به درون خواند. چون چشم ایندو به هم افتاد گل از گل هردو شکفت که ای پسر عمه جان و ای پسر دایی جان ، تو کجا اینجا کجا ، چه شده که گذارت به شعبه من افتاده؟ پسر دایی ، دم خر در دست ، حکایت را تمام تعریف کرد و زار گریست. قاضی که عمری بر مسند قضا گذرانده و دروس عالی در حقوق کیفری را در مکتب خانه غیر انتفاعی بغمج به خوبی فرا گرفته بود ، پسر دایی را دلداری داد و گفت هیچت غم مباد که به یمن تصادف ، گذرت بر محکمه پسر عمه افتاده ، پس ساکت بنشین و نگاه کن که کتاب قانون چه میکنه!

شکات را به درون فرا خواند.

نخست از يهودي پرسيد .
گفت: اين مرد يك چشم مرا نابينا كرده است . قصاص طلب ميكنم .
قاضي گفت: دَيتِ يهودي طبق مصوبه ۱۲۴۴۳/۴۳/۳۳/۸۹ مجلس حکام شواری امنیت نيمه بيش نيست . شانس آوردی چون تا همین چند وقت پیش هیچ نبود. اکنون تنها چاره آن است که آن چشم ديگرت را نيز نابينا كنند تا بتوان از او يك چشم بركند و چون يهودي مضطر از شكايت انصراف داد ، به ادای هزینه های دادرسی پنجاه دينار جريمه به جرم اتلاف وقت محکمه و پانصد دینار خسارت تعقیب در حق متشاکی محكومش كرد. یهودی نالان از محکمه بیرون رفت تا از حساب سیبایش پول به خزانه و حساب جاری متشاکی واریز کند.

جوانِ پدر مرده را پيش خواند .
گفت : اين مرد از بام بلند بر پدر بيمار من افتاد ، هلاكش كرده است . به طلب قصاص او آمده ام .
قاضي گفت : مگر نمیگویی پدرت پیر و بیمار بوده ؟ ارزش شخص برنا و سالمی مانند این شاخ شمشماد که با پیرمرد لب گوری چون پدر تو معادل نیست. عدالت بر طبق ماده ۸۸۶۳۵۵/۳./۴۴ حکم میکند که پدر او را زیر همان دیوار بنشانیم و تو را از پشت بام به پایین پرتاب کنیم . اگر از شانس مساعدت بر پدرش فرود بیایی ، قصاص انجام گرفته . جوانک که ترسید مامورین اجرای احکام هدف گیری شان خوب نباشد ، ترسید و منصرف از شکایت شد. قاضی او راهم مطابق نص ماده واحده بند ۶ تبصره ۴ قانون جزا به تادیه هزینه های دادرسی و جریمه و خسارت محکوم کرد. جوانک چک کشید و جانش خلاص شد.

نوبت به شوهر آن زن رسيد كه از وحشت بار افكنده بود ، گفت : قصاص شرعاً هنگامي جايز است كه راهِ جبران مافات بسته باشد . عدالت حکم میکند که آن زن را به حلال به عقد ازدواج اين مرد دربیاوری تا کودک از دست رفته را به دست خود سرجایش بنشاند. پس هم اکنون تو را به دادگاه خانواده ارجاع میدهم تا صیغه طلاق را جاری سازند و این مرد رعنا را به عقد آن زن دربیاورند. شوهر بینوا فریاد زنان پا به فرار گذاشت و قاضی حکم جلبش را نوشت تا بعدا پلیس قضایی را به سراغش بفرستد.

قاضي اندکی خود را با پرونده مشغول کرد و چون سر بلند کرد دید که صاحب خر به شدت مشغول ارسال پیامک است. آواز داد که هي ! اكنون نوبت توست، به چه کاری ؟
صاحب خر که چندان هم خر نبود عرض کرد:

فدایت شوم ، دارم دوستان و همسایگان را دعوت میکنم که در محضرتان شهادت بدهند خر ما از کرگی دم نداشت

پ.ن: خوشبختانه این حکایت خیلی قدیمی است و ربطی به زمان حال ندارد.

صم بکم عمی

anahri — Thu, 11 Jun 2009 15:31:18 GMT

توجه : لطفا قبل از نثار بد و بیراه ، به تاریخ این پست دقت فرمایید .

این روزها بهتره اینجوری باشیم . دوست دارید داد بزنید؟ بزنید ، اما از من انتظار نداشته باشید (خطابم به دوستی است که مکرر گفته چرا ساکتی) من دهه شصت و دهه هفتاد را زندگی کرده ام و شما شنیده اید . شنیدن کی بود مانند دیدن !

من ترسم از روزی است که اینهمه انرژی و شور به در بسته بخورد . آن روز چه خواهید کرد؟

شعری میخوانم برایت از اخوان ثالث :

... سالها زین پیشتر در ساحل پر حاصل جیحون
بس پدرم از جان و دل کوشید
تا مگر کاین پوستین را نو کند بنیاد
او چنین می گفت و بودش یاد
داشت کم کم شبکلاه و جبه ی من نو ترک می شد
کشتگاهم برگ و بر می داد ...
ناگهان توفان خشمی با شکوه و سرخگون برخاست
من سپردم زورق خود را به آن توفان و گفتم هر چه بادا باد
تا گشودم چشم ، دیدم تشنه لب بر ساحل خشک کشفرودم
پوستین کهنه ی دیرینه ام با من
اندرون ، ناچار ، مالامال نور معرفت شد باز
هم بدان سان کز ازل بودم
باز او ماند و سه پستان و گل زوفا
باز او ماند و سکنگور و سیه دانه
و آن بایین حجره زارانی
کانچه بینی در کتاب تحفه ی هندی
هر یکی خوابیده او را در یکی خانه
روز رحلت پوستینش را به ما بخشید
ما پس از او پنج تن بودیم
من بسان کاروانسالارشان بودم
کاروانسالار ره نشناس
اوفتان و خیزان
تا بدین غایت که بینی ، راه پیمودیم
سالها زین پیشتر من نیز
خواستم کاین پوستیم را نو کنم بنیاد
با هزاران آستین چرکین دیگر برکشیدم از جگر فریاد
این مباد ! آن باد
ناگهان توفان بیرحمی سیه برخاست
پوستینی کهنه دارم من
یادگار از روزگارانی غبار آلود
مانده میراث از نیاکانم مرا ، این روزگار آلود
های ، فرزندم
بشنو و هشدار
بعد من این سالخورد جاودان مانند
با بر و دوش تو دارد کار ...

یک نکته از این معنی ، گفتیم و همین باشد .

بچه ها ... خداوند

anahri — Tue, 26 May 2009 08:39:18 GMT

همگی یادمون رفته . نگید نه ، حداقل همه اونهایی که من میشناسم به جز هانس کریستین اندرسن ، آنتوان دو سنت اگزوپری و تا حدی هم اریک کوستنر ، بچه بودن و بچگی کردن یادمون رفته . مدام سخنرانی میکنیم و میشنویم از شفای کودک درون و تقسیم بندی روان به کودک و والد و بالغ و نظریات الوین تافلر و ... ولی از من بشنوید که همه اش ادا است.

دلیل دارم، امروز به این وبسایت برخوردم : http://holidays.bfn.org/xmas/kl2god.html

هر کس که ادعا داره کودکی از یادش نرفته ، بسم الله ، یک نامه مثل اینها بنویسه.

Dear God
Did you mean for the giraffe to look like that or was it an accident
Norma

خدای مهربون ،

این واقعاً خواست تو بوده که زرافه این ریختی بشه یا از دستت در رفته ؟

نورما

____________________________________________________

Dear God
Instead of letting people die and having to make new ones, why don't you just keep the ones you have now
Jane

خدای مهربون ،

چرا به جای اینکه اجازه بدی آدمها بمیرن و آدمهای تازه به جاشون بسازی ، همونهایی رو که ساختی نگه نمیداری ؟

جین

______________________________________________

Dear God
Who draws the lines around the countries
Nan

خدای مهربون ،

این خطهای دور کشورها رو چه کسی کشیده؟

نان

___________________________________________

Dear God
I went to this wedding and they kissed right in church. Is that okay

Neil

خدای مهربون ،

من رفتم عروسی و اونا وسط کلیسا هم رو ماچ کردن ، برای تو عیبی نداره؟

نیل

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Dear God
It rained for our whole vacation and is my father mad! He said some things about you that people are not supposed to say, but I hope you will not hurt him anyway

Your friend (but I am not going to tell you who I am

خدای مهربون ،

این تعطیلات همش بارون اومد و بابای من عصبانی شد! اون حرفهایی راجع به تو گفت که آدم نباید بگه، ولی خواهش میکنم اذیتش نکن .

دوست تو (ولی اسمم رو بهت نمیگم)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Dear God
Please send me a pony. I never asked for anything before. You can look it up

Bruce

خدا جون ،

خواهش میکنم یک اسبچه به من بده. من قبلا هیچی از تو نخواستم . خودت پرونده ام رو نگاه کن.

بروس

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Dear God
I want to be just like my daddy when I get big, but not with so much hair all over

Sam

خدا جون ،

من میخوام وقتی بزرگ شدم مثل بابا بشم ، ولی نه اینقدر پشمالو

سام

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Dear God
My brothers told me about being born, but it doesn't sound right. They are just kidding, aren't they ?x

Marsha

خدای مهربون،

داداشهام برام تعریف کردن که بچه چطوری به دنیا میاد. شوخی میکنن ، نه ؟

مارشا

_______________________________________________

Dear God
I do not think anybody could be a better God.Well, I just want you to know that I am not just saying this because you are God already

Charles

خدای مهربون ،

فکر نمیکنم هیچکس بتونه بهتر از تو خدایی کنه . در ضمن ، میخوام بدونی اینو به خاطر اینکه الان تو خدایی نگفتم .

چارلز

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Dear God
I didn't think orange went with purple until I saw the sunset you made on Tuesday. That was cool

Eugene

خدا جون ،

فکر میکردم بنفش و نارنجی به هم نمیاد تا اینکه اون غروب روز سه شنبه رو ساختی . خیلی با حال بود.

یوجین

اطلاعیه

anahri — Tue, 19 May 2009 09:58:36 GMT

اطلاعیه

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی به صورت دوهفته ای به روز خواهد شد.

همین

وصفی از زبان ملاصدرا

anahri — Sat, 16 May 2009 19:36:18 GMT

ملاصدرای کبیر میفرماید:

خداوند بي‌نهايت است و لامکان وبي‌زمان....

اما به قدر فهم تو کوچک مي‌شود

و به قدر نياز تو فرود مي‌آيد

و به قدر آرزوي تو گسترده مي‌شود

و به قدر ايمان تو کارگشا مي‌شود

و به قدر نخ پيرزنان دوزنده باريک مي‌شود...

پدر مي‌شود يتيمان را و مادر

برادر مي‌شود محتاجان برادري را

همسر مي‌شود بي‌همسرماندگان را

طفل مي‌شود عقيمان را

اميد مي‌شود نااميدان را

راه مي‌شود گمگشتگان را

نور مي‌شود در تاريکي ماندگان را

شمشير مي‌شود رزمندگان را

عصا مي‌شود پيران را

عشق مي‌شود محتاجان به عشق را

...

خداوند همه چيز مي‌شود همه کس را...

به شرط اعتقاد، به شرط پاکي دل، به شرط طهارت روح، به شرط پرهيز از معامله با ابليس

بشوييد قلب‌هايتان را از هر احساس ناروا

و مغزهايتان را از هر انديشه خلاف

و زبان‌هايتان را از هر گفتار ناپاک

و دست‌هايتان را از هر آلودگي در بازار...

و بپرهيزيد از ناجوانمردي‌ها،ناراستي‌ها، نامردمي‌ها!

چنين کنيد تا ببينيد خداوند چگونه

بر سفره شما با کاسه‌اي خوراک و تکه‌اي نان مي‌نشيند

در دکان شما کفه‌هاي ترازويتان را ميزان مي‌کند

و در کوچه‌هاي خلوت شب با شما آواز مي‌خواند...

مگر از زندگي چه مي‌خواهيد که در خدايي خدا يافت نمي‌شود ...؟

ملاصدرا

بازیگران دنیای تالکین - هابیت ها

anahri — Sat, 16 May 2009 09:42:18 GMT

بیلبو بگینز - یکی ازمهمترین بازیگران دنیای تالکین

دنیای تالکین ، دنیای پر ماجرای تالکین ، سرزمین میانه Middle earth نام دارد. جغرافیای این سرزمین و تاریخ آن داستانی است که امروز قصد پرداختن به آن را ندارم .

امروز میخواهم بازیگران اصلی این نمایش پرشکوه را به شما معرفی کنم ، چه هر نمایشی با معرفی بازیگران آغاز میشود.

در دنیای تالکین ، برخلاف دنیای ما ، انسانها میدانند که تنها نیستند. آنها در کنار سایر مخلوقات هوشمند خداوند و در تعامل با آنها زندگی میکنند. این موجودات اینها هستند:

هابیت ها

Holbytla در زبان انگلیسی کهن ، به معنای "گودال کن" است. لغت هابیت از این کلمه استخراج شده. هابیت ها موجوداتی هوشمند ، صلح جو (نه تا حد حماقت البته ) و زیرک هستند که در قسمتهای شرقی سرزمین میانه ساکنند.

قد آنها بین ۶۰ تا ۱۳۰ سانتی متر است و لذا اکثر ساکنان سرزمین میانه ، آنها را "نیم قد Halfling" مینامند. رنگ لباس مورد علاقه آنها سبز و زرد است و کلا به رنگهای درخشان علاقه زیادی دارند. پاهای پشمالو و پهن ، مشخصه دیگر آنها است. عمر متوسط آنها ۱۰۰ سال است ولی در مواردی به ۱۳۰ سال هم نزدیک شده اند. برای یک هابیت ۳۳ ساله ، جشن بلوغ میگیرند و در ۵۰ سالگی جشن میانسالی برپا میکنند. هابیت ها در جشن تولدهایشان هدیه میدهند (برخلاف ما که هدیه میگیریم) .

هابیت ها خیلی خجالتی هستند و تا حد ممکن سعی در پنهان شدن از بیگانه ها دارند. علاقه بسیاری به جشن و پایکوبی دارند و از هر بهانه ای برای دور هم جمع شدن و شادی استفاده میکنند. شغل اغلب آنها کشاورزی و باغداری است و کمتر به شکار میپردازند. غذاهای ساده مثل نان و پنیر و کباب و میوه را میپسندند . استعداد جنگی آنها بیشتر در پرتاب سنگ با فلاخن است و در صورت لزوم از این مهارت در دفاع از خانه و سرزمینشان استفاده میکنند.

خانه آنها ، سوراخهایی است در زمین ، با درهایی به شکل دایره کامل . بعضی خانه ها با تونلهای متعدد و فضاهای گوناگون بیشتر به قصرهای کوچک شبیه است و برخی دیگر تنها سوراخهای ساده ای هستند در زمین.

خانه های هابیتی

هابیت ها ، در زمانهای دور ، آنقدر دور که در خاطر کسی نیست . شاخه ای از قوم انسانی روهیریم (اسب سواران سرزمین روهان) بوده اند. زبان آنها هنوز مشابهات زیادی با زبان روهان دارد ولی تمام شباهت های ظاهری و فرهنگی دیگر بین این دو قوم ، قرنها پیش از میان رفته.

***